Acórdome

(Vía Besbe)

Acórdome de empurrar polo corredor o carro da tele para que a poidera ver a miña avoa na habitación do fondo, que estaba enferma.

Acórdome da miña avoa morta no cadaleito na habitación do fondo. Faltábanme dous meses para cumprir os tres anos e axexaba dende a porta. Á esquerda, sentado nunha silla de madeira escura, meu avó tiña unha ollada triste, e detrás del, pegadas á parede, miña nai e as súas dúas irmás, de negro, chouraban saloucando. Acórdome que miña irmá preguntoume algo sobre os ovos fritidos que estaba a facer e eu lisquei correndo de debaixo da porta.

Acórdome de acompañar a meu pai no 1.500 para tirar nun bosque de eucaliptos a roupa da cama que usou miña avoa. Acórdome de acompañar a meu pai no 1.500 a un bosque de eucaliptos para procurar un bastón para meu avó.

ComparteShare on TumblrTweet about this on TwitterShare on Google+Share on FacebookEmail this to someone

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *


*